Ἱδρυόμαστε ἐπειδὴ ἡ κρίση τῆς χώρας εἶναι πρωτίστως κρίση θεσμικῆς ἐμπιστοσύνης
Ἡ Ἑλλάδα δὲν χρειάζεται μόνο καλύτερη διαχείριση τοῦ ὑφιστάμενου συστήματος. Χρειάζεται θεσμοὺς ποὺ ἀποτρέπουν τὴ συγκέντρωση ἐξουσίας, ἀποκαλύπτουν τὴν αὐθαιρεσία, ἐπιβάλλουν λογοδοσία καὶ παρέχουν στὸν πολίτη πραγματικὰ μέσα ἄμυνας.
Ἡ ἀσφάλεια εἶναι ἡ πρώτη ὑποχρέωση τῆς πολιτείας: προστασία τῆς ζωῆς, τῆς οἰκογένειας, τῆς περιουσίας, τῆς ἐργασίας, τῶν συνόρων καὶ τῶν κρίσιμων ὑποδομῶν. Δὲν νοεῖται ὅμως ἀσφάλεια ἔξω ἀπὸ τὸ κράτος δικαίου καὶ χωρὶς δημοκρατικὸ ἔλεγχο.
Ἡ δικαιοσύνη ἀπαιτεῖ πραγματικὴ διάκριση τῶν ἐξουσιῶν, ἀνεξάρτητη δικαστικὴ λειτουργία, ἰσότητα ἀπέναντι στὸν νόμο καὶ προσωπικὴ εὐθύνη ὅσων ἀσκοῦν δημόσια ἐξουσία. Ἡ πολιτικὴ εὐθύνη δὲν μπορεῖ νὰ ἐξαντλεῖται στὴν ἐπικοινωνιακὴ διαχείριση.
Ἡ ἀνθρώπινη ἀξιοπρέπεια γίνεται πρακτικὸ κριτήριο. Ἡ φορολογία, οἱ ἀσφαλιστικὲς εἰσφορές, οἱ ρυθμίσεις χρέους, οἱ κατασχέσεις καὶ οἱ ἰδιωτικὲς ἀπαιτήσεις ὀφείλουν νὰ λαμβάνουν ὑπόψη τὴν πραγματικὴ δυνατότητα πληρωμῆς καὶ τὸ Ἐλάχιστο Κόστος Ἀξιοπρεποῦς Διαβίωσης.
Ἡ παραγωγικὴ ἀνασυγκρότηση συνδέεται μὲ ἀσφαλῆ ἐργασία, μικρομεσαία ἐπιχειρηματικότητα, ἀγροτικὴ καὶ βιομηχανικὴ παραγωγή, ἐνεργειακὴ καὶ ἐπισιτιστικὴ ἀνθεκτικότητα καὶ προστασία τῆς οἰκογενειακῆς περιουσίας.
Ἡ δημογραφικὴ πολιτικὴ ὑπηρετεῖ τὴν ἑλληνικὴ οἰκογένεια, τὶς γεννήσεις, τὴν ἐπιστροφὴ τῶν Ἑλλήνων τοῦ ἐξωτερικοῦ, τὴν ἀναστροφὴ τοῦ brain drain καὶ τὴ ζωντανὴ ἐπανασύνδεση τοῦ ἀπόδημου ἑλληνισμοῦ μὲ τὴν Ἑλλάδα. Ἡ μετανάστευση δὲν ἀποτελεῖ ὑποκατάστατο τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ.
Συγκροτοῦμε ἕναν φορέα ποὺ μετρᾶ τὴν πολιτική του ὄχι ἀπὸ τὰ συνθήματα, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ ἂν ὁ πολίτης εἶναι ἀσφαλέστερος, δικαιότερα προστατευμένος καὶ πραγματικὰ κυρίαρχος στὴν πατρίδα του.